Hüzün

İnsan ömrü bilinmez bir derya iken, yaşamın bu denli hüzünlü oluşu en büyük nimet midir?

Hüzün ki insanın gözlerinde kalan kalıtsal bir gerçek midir?

Mimiklerine yerleşen bir alışkanlık olan gülümseme, aslen muhabbete sebep midir?

Bu kadar dert varken ölümü hatırlamak, o an için mucizeye hacet midir?

Vel hasıl, ağlamak insani bir yücelik ise büyümek kim için, anlamak ne için gereklidir?

Ayşe Fidan, Gülseren Fidan

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s