Ben Yokum

ay

Küçük bir öykü. Yani herkesin bir gün başından geçenlerden. Sadece net bir tarihi belirlemek zor. Zamanı gelince sağ üst köşeye atılan bir sayı. Altında yer alan öylesi bir imza!

 
Sevginiz hangi renge boyansın bilemeyenlerden, pamuk ipliğinin iğnesini başparmağına batırıp haz alanlardan, zamanın izlerini duvarlarından çıkaranlardan,
 
şimdi resimlerin içinden size gülümseyenlerden, hepsinden bir parça; limonlu!
 
 
Direncinizi hüzünler ile keskinleştirdiğiniz vakit, bizim “as” olduğumuz vakit! Kızmayın ne olur? Hangimiz aslından uzaklaşmadık, hangimiz tek kanatlı uçmaya yeltenmedik.
 
Sizde kızmayın ne olur, vardığınız yerlerin hakkını tanıyorum sizlere.Çareleriniz; dolayısıyla affediyorum. Sizde inanın bizler de burada daha fazla kalamayız.
 
Artık göç etmenin zamanı geldi. Üflüyor şimdi rüzgâr, sesleri en bütün senfonisi kulağımda. Darılacaksınız biliyorum. Ama ben biraz “kendime” çekiliyorum.
 
Sizi bıraktığımı sanmayın sakın, artık “yeni sesler” arıyorum. Sizden vazgeçmiyorum. Sadece biraz kendi başıma kalmak için karar alıyorum.
 
Apazsızca derinliğimden, yüzeye varıyor bedenim. Biraz dingin, biraz yarım. Ama duruyorum. Ayrılıyorum şimdilik. Geri geleceğimde demiyorum. Söz vermiyorum. Veremiyorum.
 
Tek başına değilim aslında. Tek kalmayı da belki bundan istiyorum. Ama sizler olmayacaksınız. Biraz daha azalacak kırmızıya bulanmış pıhtılar yüzümden akarken. Ben yastığımda kırmızı ile açmayacağım gözlerimi.
 
Korkularımı da ceplerime atmayacağım. Biraz yazmayacağım anlayacağınız, hiç değil. Ama siz olmadan başaracağım bunu. Yoksa yine birinizin sözünü dinleyip cesaret kalkanımı da takamam üstüme.
 
Bir kereye mahutsu o, yani devamlı değil. Sizden caydığım yerden sarıldım zamana. Şimdi en güzel zamanlar bunlar. Siz olmadan, ben olduğum zamanlar.
 
Coşmasın içim, mühim değil. Kalbim zaten kaldırmıyor daha fazlasını, biliyorsunuz. Ama ben, yani şimdi aynadan bana bakan o “yüz” , artık zaman istiyor.
 
Birinizi hariç hepinizi bağışlayabilirim. Diğerleriniz zaten bağışta… Ama cürümleriniz şimdi telafiler ile dolu.
 
Siz de kendinize sığınacak yer bulana kadar, ben yokum.”

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s