Yirmi

mevlevihane

 

Önümde bir yol var.

Akşam çıkışlarında, eve varışlarımda, kendimden kaçışlarımda beni bekleyen…

Susarak sana varacağım bir yol.

Bir bilsen ne çok özledim seni, sana yaslanıp “boş ver” demeyi,

 şöyle gönlümce sükuneti hissetmeyi…

Biliyorum sabırla beklenen günlerin içinden çağıracak ve elini uzatıp çekeceksin beni…

Biliyorum tavaf eden beyaz pelerinlerin huzura durduğu yere tekrar götüreceksin beni…

Seslenip,

“Yine gelsene!” diyeceksin.

Biliyorum.

Bildiğim gibi bekliyorum geri gelişini.

Sermaye ömrün as olan nasihatini çalakalem süreceksin gözüme; sen hep sev beni diyeceksin

Ne olur de!

Hoyratça da olsa, asi de… Tut elimden…

Seni kaybedip,bulmaktan

bulup,tutunamamaktan nasıl yoruldum…

Tünel girişinde yeşil parmaklıklardan tut elimi

Yirmi yaşım,asi sırdaşım

Günahım

Sevabım

Her şeyinle yine sen gel

Nasıl özledim seni

Seninle beraber yitip gidenleri

Üç yıl öncesini…

24/07/2009

M.Köy

Reklamlar

One thought on “Yirmi

  1. yetinmeyi öğrenmelisin…
    ne yapsan da geri getiremeyeceksin gideni, yirmiler gidecek sonraları gelecek. ancak her anı istediğin anmış gibi yaşayabilirsen hayat senin olacak…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s