UYAN(DIM)

Kalk artık,ebediyen uyuyacağız zaten!

Ömer Hayyam

 Bir yeriniz -o canınızı acıtan- sizi hiçbir gün terk etmeyeceğini anladığınız vakit onunla onsuz yaşayacağına inandığınız andır. Bu an’lar size kendini hatırlatacak.Muhakkak bir şeyler bulacak ve siz bulanan zihninizi yeni örgülü ağlarınızdan sızdıracaksınız.Boş verin. Yani onun yeteceği umudundan artık feragat edin. Çünkü iki türlüsü de artık kabulünüz. Yani bu kepenklerini gece çekip bir daha asla açmayacak olan bir esnaf yeri değil, o artık yeni başlangıçların ehemmiyetini bilmeyi öğretecek eski bir mahalle. Nitekim suçluluk duymayın sevmeyi sevdiğiniz duygularınızdan sizi sevemeyenler yüzünden vazgeçtiğinizi düşününler için.Onların seçmiş olduğu yolu daha erken fark etmediğiniz için ahmaklık anının teşebbüslüğüne sitem edin gizlice. Gizlice sitem edin bu denli zor kendisini terk ettiğinize.

Acı’dan sızıp gerçeğe dönüştüğünüzde bir kuş uçuruverecek-ki o kuşu siz yakın zamanda uçurdunuz- kanatlanıp gökyüzüne selam edecek. Selamı alan, sizi bıraktığı yerden hayatına devam edecek. Siz ise daima bir yerlerde onu anımsadığınızda acı bir tebessümle yolunuza devam edeceksiniz. Yaşadığınız çok kişilik benliğinize, tek kişinin bu denli tesirine hayretle selam edeceksiniz. Olsun. Bunu şu an hissetmeyle o zaman da hissetmiş olmanın neresi ayıp!? Hiçbir yeri elbet. Sevmenin ,bir zamanlar aşık olmuş olmanın neresi yazık!? Aşk tek, bir defa başına gelecek diyenlere bu denli inanmış olmanın neresi yanlış!?

Hayal kırıklıkları,pişmanlıklar başka türlü yaşamak istediğiniz bir sürü olay içinizde yer edindiğinde bunlardan ancak yalnız ve yapayalnız feragat edebilirsiniz. Nitekim ben bu sabah kalktığımda bunların o göğsümü her gece sıkıştıran belirsizlikle, sevgisizlikle karşılaşmadım. Aksine, ya nefret ya sevginin sınırlarını bilmeden yer açtığım mekana kocaman bir boşluk açtım. Ve hepsi yepyeni isimlerle dolu. Geçmişe dair düne dair hiçbir şey yok. Artık sevinebiliriz. Artık sevinebilirsiniz!Ve sizi artık birileri düşünmeden sevebilir. Hepsi artık gerçek. Gerçek ki bu denli haykırmak istiyorum. Bu denli kurtulduğuma seviniyorum çocuklar gibi… Bırakın size acı verenleri, acının getirdiği bu yüceliği de kısa mühlet bırakın. Yol verin eteğinizdekilere… Uçurtmanın yönünü “o” yana uzatayım derken “bu” yana gitmesine izin verin…

Hem bu sefer belki bu sizin için en hayırlısı olacaktır; bilemeyiz…

28.05.20o9

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s